مرکز عالم هستی و ضد صهيونيستي

بدون شرح

farvi — Tue, 23 Feb 2010 09:46:53 GMT

آتش بس.

farvi — Sun, 14 Feb 2010 13:43:50 GMT

پس از ۱۸۵ روز جنگ طاقت فرسا و نفسگیر سرانجام دولت وهابی سعودی و حامی صهیونیزم در منطقه و دولت بعثی و ضد شیعه یمن با تحمل شکستهای پی در پی با ذلت و خواری حاضر به پذیرش آتش بس شدند و آنرا امضا نمودند. امیدواریم شیعیان زیدی یمن بتوانند چند صباحی نفس راحتی بکشند. این است عزت و پاداش توکل بر خدا و بیزاری از بیگانگام و استعمارگران و قدرتهای پوشالی. ای کاش سران بی غیرت و خودفروخته همه دولتهای عربی این مطلب را می فهمیدند و به آن عمل می کردند.

به امید ظهور منجی کل.

عربستان، ابزار تعقيب اهداف آمريکا در خاورميانه

farvi — Sun, 07 Feb 2010 10:30:30 GMT

به گزارش گروه اخبار صوتي وتصويري ايرنا، رسانه ها و مطبوعات از شدت وقوع درگيريها در دو استان صعده و عمران يمن در نزديکي مرز عربستان سعودي به عنوان جنگ ششم گزارش مي دهند.

براساس اين گزارشها، جنگ اول تابستان 1383 درمنطقه حيدان بوقوع پيوست که در آن ياران الحوثي حدود 300 نفر بودند، در جنگ دوم که اواخر سال 1383 بوقوع پيوست ياران الحوثي به 500 نفر افزايش يافت و در جنگ سوم دراواسط سال 1384 در منطقه رزامات ياران الحوثي به 800 نفر و درجنگ چهارم در نيمه اول سال 1386 در 14 منطقه از 15 مناطق استان صعده تعداد ياران الحوثي به دو هزار نفر افزايش يافت.

در جنگ پنجم که درنيمه اول سال 1387 در استانهاي صعده، عمران، صنعا و حجه به وقوع پيوست ياران الحوثي به حدود 10 هزار نفر رسيد و اين تعداد در جنگ ششم که از نيمه اول 1388 در استانهاي صعده، عمران و الجوف شروع شده و ادامه دارد به دهها هزار نفر افزايش يافته است. هم اکنون درگيري در دو استان صعده و عمران به گونه اي گسترده شده که تلفات انساني و خسارات مالي آن حتي نهادهاي بي تفاوت بين المللي به مشکلات مسلمانان را نگران کرده است.

هر چند سازمان هاي بشر دوستانه به موضوع کشتار انسانهاي بي گناه و آوارگي بيش از يکصد هزار تن از مسلمانان اين مناطق اشاره دارند، برخي رسانه هاي عربي روي جنبه مذهبي درگيري‌هاي صعده و عمران متمرکز شده و براي گم کردن راه و فريب افکار عمومي جهان از نسل کشي در اين دو استان سعي مي کنند تا ايران، عراق و حزب الله لبنان را به حمايت از مخالفان دولت صنعا متهم کنند.

دولتمردان يمن نيز همسو با اين رسانه ها که به طور کامل از سوي آمريکا و عربستان سعودي در کنار برخي ديگر از کشورهاي عربي حمايت مي شوند، موضع درگيري مذهبي را تقويت مي کنند. "علي عبدالله صالح" رييس جمهوري اين کشور که خود داراي مذهب زيدي است بارها مدعي شده است که درگيري‌هاي استان شمالي يمن درگيري تندروهاي مذهبي با دولت قانوني و مرکزي ‌است. اما کارشناسان با تاکيد به شواهد و قراين کاملا روشن و اظهارات رهبران گروه الحوثي معتقدند، سران کشورهاي عرب منطقه عليه شيعيان يمن دست به نسل کشي زده و در صدد محو يا تضعيف آنان برآمده‌اند.

بافت جمعيتي يمن را بين 45 تا 55 درصد شيعه زيدي‌، حدود 30 درصد شافعي، نزديک به 10 درصد حنبلي، شش درصد شيعه دوازده امامي، نيم درصد مسيحي و يهودي و قريب به سه درصد مذاهب ديگر تشکيل مي دهند. شافعي‌ها مناسبات بسيار خوبي با زيديها و ساير شيعيان دارند اما اين سه شاخه بعضا مشکلاتي با حنبلي‌ها دارند. زيدي‌ها از نظر مذهبي ميان شيعه و سني هستند و بخشي از اعمال عبادي و فقهي آنان به شيعيان و پاره‌اي به سني‌ها نزديک است. ساير شيعيان يمن به چهار گروه دوازده اماميه، اسماعيليه، شش امامي و خوجه ـ هندي الاصل ـ تقسيم مي‌شوند. شيعيان اثني عشري حدود دو درصد از کل جمعيت يمن را تشکيل مي دهند که در استان‌هاي حضرموت و عدن مقيم هستند.

زيدي‌ها که اکثريت جمعيت يمن را تشکيل مي دهند در 16 استان از 20 استان اين کشور ساکنند که توسط خود آنان نيز اداره مي شود. زيدي‌ها به طوايف و قبايل "جاروديه"، "سلمانيه "و "تبيريه " که اصلي ترين شعبه هاي اين مذهب مي‌باشند تقسيم مي شوند و بقيه شعبه‌ها نيز به اين سه طايفه برمي‌گردند. زيديه از قرن سوم هجري و از زمان عزيمت "يحيي بن حسين رسي علوي" از عراق به يمن در اين کشور شکل گرفته است.

زيدي‌ها همواره رهبر خود را "امام" خطاب مي کنند و يکي از ائمه آنان "هادي رسي علوي" است که وي را "امام هادي" مي خوانند و مقبره او زيارتگاه مردم صعده است. 60 درصد از زيدي ها از طايفه "جاروديه" هستند و دو مرجع مذهبي به نامهاي (امام) "مجدالدين مؤيدي" و (علامه ) "بدرالدين حوثي" دارند. بدرالدين حوثي رهبر مذهبي و معنوي و "عبدالملک حوثي" رهبر سياسي و عملياتي مبارزان صعده هستند.

زيدي‌ها از قرن سوم تا اواسط قرن گذشته حکومتي شبه مذهبي را در يمن تشيکل داده بودند ولي حکومت آنان بيشتر به خلافت شباهت داشت هر چند رييس حکومت با عنوان امام خطاب مي شد. حوثي‌ها با داعيه بازگرداندن حکومت به يک حاکميت شبه مذهبي با دولت مرکزي درگير هستند، ولي نتوانسته اند يک جنبش فراگير را در ميان همه زيدي هاي يمن به وجود آورند زيرا همواره از سوي دولت يمن و حمايت کشورهاي عربي از جمله عربستان سرکوب شده اند به گونه‌اي که اين جنبش به استان صعده محدود گرديده و نشان چنداني از آن در 15 استان ديگر زيدي ديده نمي‌شود.

صعده مذهبي‌ترين شهر يمن است و کانون مدرسه‌هاي علميه زيدي‌ها به حساب مي‌آيد. مسلمانان حوثي نامدارترين خانواده در استان صعده مي‌باشند و از ديرباز رياست بر اين استان و در مقاطعي رياست بر يمن را در دست داشته‌اند و در اين راه قربانيان زيادي داده‌اند. آخرين بار "حسين الحوثي" رهبر اين گروه در درگيري‌هاي سال 1385 به دست ارتش يمن به قتل رسيد.

حوثي هاي يمن از توان بالاي نظامي برخوردارند به گونه‌اي که به نوشته نشريه الوطن چاپ عربستان سعودي نيروهاي دوره ديده شبه‌ نظامي آنان از 100 هزار نفر فراتر مي‌رود. آنان به سلاح‌هاي پيشرفته مجهز مي‌باشند تا جايي که بارها موفق به ساقط کردن هواپيما و بالگردهاي نظامي شده و حمله زرهي ارتش هاي يمن و عربستان را با شکست مواجه کرده‌اند. اين گروه شبه نظامي به انواع موشک ها و زره‌پوش هايي که از نيروهاي يمن و عربستان به غنيمت گرفته اند مجهز شده اند.

نهاد قبيله درطول تاريخ يمن همواره از قدرت نسبي برخوردار بوده و با حکومت مرکزي اين کشور در تقابل و تعارض قرار داشته است که در اين ميان مي توان به دوقبيل بزرگ حاشد و بکيل اشاره کرد که گفته مي شود قبيله حاشد حامي جريان سلفي و قبيله بکيل حامي جنبش الحوثي است. از ده‌ها سال پيش عربستان سعودي تلاش کرده است تا بر يمن مسلط شود و از سال 2000 ميلادي بر ميزان اقدامات خود در اين راستا افزوده است. رياض در گام اول سه استان شمالي يمن (عسير، جيزان و نجران) را به طور کامل در اختيار گرفت و اين استانها را از خاک يمن جدا و ضميمه عربستان کرد.

در گام بعد کمک هاي فراوان نظامي را به طور رسمي به دولت صنعا گسيل داشت تا در سايه آن و با هزينه تبليغاتي فراوان به مرور سهم پيروان مذهب حنبلي را در مجلس اين کشور افزايش دهد به گونه‌اي که حنبلي‌هاي يمن عليرغم آنکه حداکثر 10 درصد جمعيت 18 ميليوني اين کشور را شامل مي‌شوند بخش زيادي از کرسي ها و اکثريت کميسيون‌هاي مجلس يمن را بدست گرفتند. اقدام ديگر عربستان ايجاد يک ائتلاف بين وهابي‌ها، حنبلي ها و يهودي‌هاي يمن است که از اين طريق بستر تجاري و حمل و نقل يمن را در دستان خود قرار داده‌اند.

کشور يمن داراي موقعيت ژئو استراتژيک خوبي است و حاصلخيزترين منطقه شبه جزيره عربستان محسوب مي شود. اين کشور با تسلط بر تنگه "باب‌المندب" قادر است درياي سرخ را به کنترل خود درآورد و با استفاده از جزيره استراتژيک "بريم" مي‌تواند اين تنگه مهم را ببندد و از آنجايي که بلندترين جزيره- زقر- را در منطقه در اختيار دارد قادر است فعاليت‌هاي دريايي در منطقه خليج عدن و درياي سرخ را کنترل کند.

يمن پرجمعيت‌ترين کشور شبه جزيره عربستان است و در حال حاضر پرجمعيت‌ترين ارتش منطقه را در اختيار دارد و مي‌تواند در صورت نياز تعداد نظاميان خود را بسرعت به حدود سه ميليون نفر برساند. وضعيت سوق‌ الجيشي، طبيعي و انساني يمن سبب شده است که کشورهاي استعمارگر غرب و عربستان سعودي به اين کشور همواره چشم طمع داشته باشند.

به گفته کارشناسان، سناريوي مقامات عربستان در باره يمن اين است که حکومت مرکزي را متلاشي کند و در همان حال به تضعيف موقعيت‌ زيدي‌ها هم نايل شود. شواهد زيادي حکايت از آن دارد که دولت رياض همزمان به دو طرف درگير کمک مي‌کند و از رسيدن اين دو گروه زيدي به توافق ممانعت بعمل مي‌آورد. درگيري‌هاي جاري در استان صعده که امکان دارد به استانهاي ديگر هم سرايت کند اين نگراني را به وجود آورده است که وهابي‌ها که اقليت‌ بسيار ناچيزي هستند، يمن را هم مانند عربستان به تصرف خود درآورند.

کارشناسان معتقدند که اگر اين امر محقق شود يمن روزهاي خونيني را پيش روي خواهد داشت و اين مي‌تواند ثبات کشورهاي عربي را نيز بر هم بزند و بخصوص بر تحولات سومالي، جيبوتي و اتيوپي نيز تاثيري منفي خواهد داشت. قطعا در اين صحنه عربستان به نمايندگي از غرب عمل مي‌کند و رسانه هاي غربي و سعودي مثل العربيه، بي‌بي‌سي، سي‌ان‌ان، فرانس 24 تلاش زيادي را به طور همزمان براي انحراف افکار عمومي از مساله اصلي درگيري‌هاي يمن بکار گرفته اند.

بر اين اساس بايد گفت عربستان تلاش مي‌کند تا از يمن به مثابه «پاشنه آشيل» تغييرات در حوزه عربي استفاده کند و روند عمومي اين حوزه که مقابله با استيلاي غرب است را متوقف و معکوس کند. ابعاد اين توطئه حتما بسيار بزرگتر از آن است که ديده مي‌شود. از اين رو بايد گفت دولت مرکزي يمن که بارها قرارداد آتش ‌بس با گروه حوثي‌ها را نقض کرده است عملا در مسير فروپاشي يمن گام بر مي‌دارد.

براساس اظهارات اين کارشناسان، درگيري‌هاي يمن ماهيت مذهبي ندارد، اما دستگاه‌هاي خبري غرب و عربستان خبرهاي آن را از منظري مذهبي منعکس مي‌کنند. آنان حوثي‌ها را افراط‌گرايان تجزيه طلب شيعي لقب مي‌دهند تا با تلاش شيعيان در عراق و لبنان براي احياي قدرت خود پيوند بزنند. از اين رو آنان به دروغ ايران، عراق و حزب‌الله لبنان را متهم به تسليح حوثي‌ها مي‌کنند و حال آنکه براي دولت‌هاي ايران و عراق و حزب الله لبنان در عمل امکان دسترسي به يمن وجود ندارد.

در هر حال حوثي‌ها و مبارزان صعده در اين ميدان مظلوم واقع شده‌اند چرا که دست توافق را گشوده‌اند ولي دولت صنعا بارها توافقات في‌مابين - و از جمله توافق سال 1386 دوحه - را نقض کرده است که طبعا بايد پاسخگوي عواقب آن باشد. عربستان سعودي با ايجاد جنگ داخلي در يمن و کشتار مردم بي گناه در تلاش است تا بر منطقه مسلط شده و به عنوان ابزار آمريکا عمل مي کند.

به هر روي کشورهاي اسلامي و عربي بايد در يک اقدام سريع و هماهنگ تلاش کرده و آتش جنگ و فتنه انگيزي ميان مسلمانان را خاموش کنند تا جنگ يمن بيشتر از اين موقعيت حساس منطقه خاورميانه را در شرايط کنوني دچار بحران نکند.

جنبش شيعيان يمن و جنگ ششم صعده

farvi — Wed, 27 Jan 2010 14:26:10 GMT

به گزارش شیعه آنلاین، حجةالإسلام حميدرضا غريب‏رضا، مدیر موسسه گفتگوى دينى قم، طی سخنرانی در جلسه هفتگى انصار حزب‏الله گفت: استان صعده در شمال يمن و در مرز اين كشور با عربستان واقع است، اين استان پانزده شهر دارد. منطقه صعده مركز شيعيان زيديه‏اى است كه از نظر مذهبى به شيعه دوازده امامى بسيار نزديك هستند. اين شيعيان از فرقه زيديه‏ى هادويه‏ى جاروديه هستند كه به شيعيان دوازده امامى اعتقادشان نزديك‏تر است. اين منطقه حدود 243 كيلومتر با صنعا پايتخت يمن فاصله دارد. 5/3 درصد جمعيت اين كشور در صعده زندگى مى‏كنند. صعده منطقه ای كاملاً كوهستانى است و چند سلسله کوه این منطقه را دربرگرفته. همین ویژگی جغرافیایی باعث شده جنبش حوثی بتواند در جنگ خود توان مضاعف پیدا کند و برای حرکت های پارتیزانی قدرتمندتر شود. آثار تاريخى و باستانی زيادى در اين منطقه وجود دارد كه بخشی از آن متعلق به دوران حاكميت زيديه است كه حدود هزار سال قدمت دارد و بخشی هم مربوط به حاکمیت عثمانی ها در یمن است که در این استان برجها و قعله های تاریخی زیبایی ساختند. آب و هواى معتدلی دارد و از میزان بارندگی مناسبی برخودار است. اساسا یمن را به جهت سرسبز بودن و جاذبه های آب و هوایی از قدیم الایام «یمن خوشبخت» نامیده بودند. برخلاف عربستان که صحرایی است یمن سرسبز و خرم است. همچنين استان صعده، معادن زیرزمینی ارزشمندى دارد.

به دلیل هم مرز بودن با عربستان هم جایگاه استراتژیکی دارد. قرن ها مسیر حرکت حجاج به مکه و مدینه بوده و مرکز صادرات و واردات به عربستان به حساب می آمده، ولى با اين حال مردم صعده بسيار محروم و از نظر اقتصادی مستضعف هستند؛ هر چند در ظاهر رئیس جمهور یمن در خانواده ای زیدی مذهب به دنیا آمده ولی حكومت يمن رويكردى سكولار دارد و اساسا حكومت دينى نيست بلكه به نوعى برخلاف دين اسلام به ویژه مذهب شيعه فعالیت می کند.

از سى سال پيش تاكنون ديكتاتورى به نام على عبدالله صالح به پشتوانه سعودى‏ها در رأس حكومت يمن قرار گرفته و مذهب زيديه را به حاشيه رانده، و دست سلفى‏هاى تكفيرى را برای بسط نفوذشان در یمن بازگذاشته است.علی عبدالله صالح به نوعى يمن را به حياط خلوت سياسى و مذهبى عربستان تبدیل كرده است. به عبارت ديگر جنگى را كه امروز در يمن شاهديم، جنگ حكومت يمن با شيعيان انقلابى و طرفدار جمهورى اسلامى ايران نیست، بلكه اين جنگ از طرف حکومت یمن به نيابت و وكالت از عربستان انجام مى‏شود. دو روز بعد از این که عربستان رسما وارد جنگ تمام عیار خود با اساسا مردم یمن به عربستان به عنوان استعمارگری سیاسی و فرهنگی نگاه می کنند چون عربستان در چند دهه اخیر حیات سیاسی یمن، دخالت های فراوانی در این کشور داشته است.

شکل گیری جنبش «جوانان مومن»
اما نكته مهم‏تر اينكه چرا در اين منطقه جنبشى به نام جوانان مؤمن ايجاد مى‏شود كه از قلب این جنبش جريان الحوثى بر مى‏خيزد. پیروان مكتب زيديه حدود 45 درصد جمعيت يمن را تشكيل مى‏دهند. اهل سنّت که اغلب شافعی مذهب هستند 53 درصد جمعيت يمن را تشكيل مي دهند و درصد اندکی هم شیعیان اسماعیلیه هستند. بعد از اينكه وهابيت سلفى با حمایت عربستان در یمن قدرت و پايگاه پيدا مى‏كنند، اغلب دانشگاه‏ها و حوزه‏هاى علميه دينى زيديه به حاشيه مى‏رود و فعاليتشان محدود مى‏شود. به ميراث فكرى و فرهنگى ائمه زيديه كمتر توجه می شود در مقابل کتابهای وهابیت به فور در یمن منشر و توزیع می شود. شیعیان و اهل سنّت یمن همگی محب و شیفته اهل بیت (علیهم السلام) هستند و آداب و رسوم مذهبی آنان بسیار مشابه به شیعیان دوازده امامی است. ولی با کمال تاسف وهابیت در این کشور قدرتمند شده و تلاش دارد اصالت های فرهنگی و مشترکات مذاهب را تحت پوشش باورهای خود قرار دهد. اساسا یمنی ها اسلام خود را مدیون حضرت علی(ع) می دانند چون نخستین بار پیامبراعظم(ص) حضرت علی(ع) و چند نفر دیگر از صحابه را برای تبلیغ اسلام به یمن فرستادند.

صعده مركز اين گرایش فکری است، ولی با وجود اهمیّت چندجانبه و استراتژیکی که دارد، در حاشيه قرار مى‏گيرد. این تبعیض مذهبی و سیاسی خلاء عمیقی را در منطقه ایجاد کرده بود و تبدیل به بستری شد برای شکل گیری تحولی عمیق در تاریخ سیاسی معاصر یمن. جوانان اين منطقه و نخبگان سياسى و فرهنگى‏شان مانند آتش زير خاكستر بودند و آماده يك جرقه براى شعله‏ور شدن و به وجود آوردن انقلابی پرتنش و پويا از نظر سياسى، مذهبى و اعتقادى.

در چنین بستری جمعيتى به نام «جمعيت جوانان مؤمن» شكل مى‏گيرد. شخصيتى به نام بدرالدین‏الحوثى كه فقيهی مجتهد در مذهب زيديه است به همراه جمعى از دوستان و شاگردانش اين جمعيت را شكل مى‏دهد و فعاليت‏هاى فرهنگى متنوعی را در صعده را شروع مى‏كنند: کلاس های مختلف دینی وحلقه های تدریس علوم اسلامی، برنامه های ورزشی، آموزش سخنرانی و مناظره، دید و بازدیدها و ... این فعالیت ها را در مراکز فرهنگی که تاسیس کرده بودند برگزار می کردند. فعالیتهای فرهنگی مذکور موجب جذب جوانان بسيارى گرديد.علاوه بر جوانان صعده از استانهای دیگر هم برای شرکت دراین برنامه های فرهنگی به صعده می آمدند. تعداد اعضای این مراکز فرهنگی را تا 18 هزار نفر هم نوشته اند. آنها به غير از استان صعده در 9 استان ديگر يمن نيز فعالیتشان را گسترش دادند.

مى‏توان گفت يكى از دلايل رشد و گسترش اين فعاليت‏ها همان بستر تهاجم وهابیت بود. شما مى‏بينيد شخصى به نام «مقبل الوادعى» كه يكى از سلفيان تكفيرى بزرگ عربستان است (البته اصالتا يمنى است و بعداز تحصیل در عربستان به یمن برگشته است) مركزى را در نزديكى صعده براى ترويج وهابيت تأسيس مى‏كند. همين شخص چند كتاب در نقد و بلکه تکفیر شیعیان نوشته است و عنوان يكى از كتابهايش توهين به امام خمينى(ره) است. طبيعى است در چنين شرايطى، جوانان هم واكنش نشان مى‏دهند و كسانى كه در اعتقادشان محكم هستند جبهه‏گيرى مى‏كنند و در مقابل وهابیت، چنين جريان فرهنگى دامنه داری شکل می گیرد.

شکاف در بدنه جریان «جوانان مومن»
بعد از توسعه و رشد اين فعاليتهاى فرهنگى و جذابيت آن در بین جوانان یمن، دو گروه در این جریان شکل گرفت: يك جريان اعتقاد به رويكرد اصلاح‏طلبانه و نگاه باز و حركت‏هاى نرم داشت و در مقابل جريان ديگر معتقد به پافشارى بر ارزش‏ها، پايدارى براى اصول و رويكرد سنتى بيشترى بودند، هر چند جریان دوم هم رویکرد انقلابی و احياگرانه نسبت به ميراث زيديه داشتند. بعد از ایجاد اين شكاف و دو دستگى، رهبران اين جريان به اين نتيجه رسيدند كه بايد دايره مديريت و رهبرى جريان جوانان مؤمن را توسعه بدهند و افرادى ديگری نیز به حلقه رهبری وارد شوند. این زمان همان دوره‏اى است كه آقاى حسين الحوثى (پسر آقای بدرالدین الحوثی) از سودان به يمن آمده بود. بر اساس همین تصمیم حسين الحوثى وارد حلقه رهبری و مدیریت این جریان می شود.

حكومت برای مدیریت و کنترل این جریان پرتکاپوی فکری و فرهنگی تدبیرهایی اندیشید. تلاش کرد از اختلاف بالا در جهت اهداف خود بهره برداری کند. حکومت یمن توانست جریان اصلاح طلب را به سمت خود جذب کند و با پرداخت هزینه ای آنها را نرم و همسو با حاکمیت نماید.

ولی در نقطه مقابل جریان انقلابی به رهبری شهید حسین الحوثی رویکرد انقلابی و منتقد خود نسبت به حاکمیت را حفظ کرد و توسعه داد. با رشد فعالیت های روشنگرانه شهید حسین الحوثی اغلب جوانان عضو گروه جوانان مومن طرفدار ایشان شدند و عملا این جنبش به جنبش الحوثی تغییر نام داد.

شخصیت شهید حسین الحوثی
شهید حسين الحوثى عالمی دينى و بسيار تأثيرگذار بود، ایشان برخوردار از منظومه‏اى فكرى قرآنى بود كه مطالعه سخنرانى‏هاى او برای ما و به ویژه جوانانمان بسيار مفيد خواهد بود. حدود 86 سخنرانى ايشان به عربى پياده شده است ولی متأسفانه تاکنون هیچ یک از سخنرانیهای ایشان به فارسی ترجمه نشده است. براى ما خيلى زشت است و نشان ضعف ماست كه بعد از گذشت شش سال از جنگ در يمن هنوز نتوانسته‏ايم در مورد انديشه‏هاى كسانى كه سخنگو و مدافع اندیشه سیاسی ما در جهان هستند، حتی یک کتاب یا فیلم مستند تهیه کنیم!

در اين 86 سخنرانى، مفاهيم قرآنى موج مى‏زند. شهید حسین الحوثی با سخنان پرجاذبه، انقلابی و آتشین و در عین حال روشنفکرانه و مصلحانه خود تلاش داشت جامعه خمود و رخوت زده زیدیه را با بازگشت به روح و مفاهيم قرآن احیا کند. سخنرانیهای او شباهتی به درسهای سنّتی تفسیر قرآن نداشت. او در قالب منظومه‏اى با اجزاى به هم پيوسته و مرتبط، نگاه و راهکارهای قرآن را برای حل بحران‌های زندگی انسان معاصر ارایه می کرد.

ورود اين شخصيت بزرگوار به حلقه رهبرى اين جريان باعث شد این جنبش متحول شود. ريشه این تحول هم در اين بود كه آقاى بدرالدين الحوثى در زمان حضرت امام، مدتی در ایران به سربرده است. انديشه‏هاى حضرت امام بسيار بر روى شخصيت آقاى بدرالدين الحوثى تأثير عمیقی می گذارد. همين‏طور فضاى انقلاب، بسيج و جنگ، كه در نتيجه به آقاى حسين الحوثى پيشنهاد مى‏كند به ايران بيايد.

وقتى حسين الحوثى به ايران مى‏آيد جرقه‏هاى تشكيل اين جنبش بزرگ و پربركت در جان ایشان شكل مى‏گيرد. روح حساس، متفكر و معنوى اين انسان بزرگ شیفته امام خمینی(ره) و اندیشه های اسلام ناب می گردد. شما در كمتر سخنرانى ايشان نام و انديشه‏هاى امام خمینی را مشاهده نمی کنید.

البته بعد از انقلاب اسلامى ايران در آنجا شيعيان دوازده امامى هم پيدا شدند، ولى اين جنبش جايگاه خويش را به عنوان مذهب زيديه چهار امامى در آن منطقه حفظ كرده است و در عين حال كسانى كه شيعه دوازده امامى شده‏اند، در کنار شیعیان زیدیه در این جنبش فعالیت دارند و اندیشه های اسلام ناب محمدی باعث شده پیروان دو مذهب به همزيستى مسالمت‏آميز جهادى برسند. در حقيقت انديشه‏هاى شهيد حسين الحوثى و تلاش ایشان برای صدور انقلاب به يمن، اختلافات مذهبى كه ميان شيعه زيدى و دوازده امامى بود را به تقريب مذهبى در راستاى جهاد و انديشه‏هاى ضد صهيونيستى و ضد استكبارى با الگوى ايران تبديل كرد و اين دستاوردی تاريخى براى انديشه سیاسی امام خمینی(ره) است.

من بعضى از جملات شهيد حسين الحوثى را براى شما بيان مى‏كنم: ايشان مى‏گويد: «امام خمينى(ره) آمريكا را شيطان بزرگ ناميد چون در پس هر فتنه‏اى آمريكا حضور دارد و حاكمان اصلى آمريكا و كسانى كه بر آمريكا مسلط شده‏اند يهوديان هستند، مشاهده كرديم همه كسانى كه در زمان امام خمينى(ره) در مقابل انقلاب اسلامى ايران ايستادند و تمام كشورهايى كه در كنار عراق بر ضد جمهورى اسلامى جنگيدند، يكى پس از ديگرى به سزاى عمل خويش رسيدند.»

اين سخنان را در فضايى بيان كرده‏اند كه وهابيت مسلط است و حکومت کاملا دیکتاتوری است. حكومت يمن حكومتى است كه در زمان جنگ ايران و عراق براى صدام نيروى نظامى فرستاد و طبق نقلى كه هست آقاى على عبدالله صالح رئيس جمهور يمن به مرز ايران و عراق آمد و به سمت ايران تیر شيك كرد تا موضع سياسى خودش را رسما اعلام كند و افتخار مى‏كرد كه شاگرد صدام است.

آقای حسین الحوثی در جايى ديگر گفته است: «جمهورى اسلامى تا به امروز دشمن اصلى آمريكا و اسرائيل است، امام خمينى(ره) نسبت به آزادى اعراب و مسلمين از سلطه آمريكا به شدت علاقمند بود و براى نابودى اسرائيل تلاش مى‏كرد، ولى همه كشورها در مقابلش صف‏آرايى كردند و ديديم كشورهايى كه مقابل حضرت امام قرار گرفتند چگونه از سوى آنها كه به كمكشان رفته بودند، ضربه خوردند. كويت و عربستان سعودى از سوى عراق مورد تجاوز قرار گرفتند. كشور يمن هم تعداد زيادى نيروى نظامى براى جنگ عليه انقلاب اسلامى ايران به عراق فرستاده بود و پيش‏بينى مى‏شود كه رئيس جمهور و ارتش يمن هم كيفر اعمال خود را ببينند».

شهيد حسين الحوثى سخنرانى‏هايى نيز در مورد روز قدس دارد و بر اندیشه های امام خمینی(ره) در حمایت از فلسطین و احیای روز قدس تاکید می کند. در روز عيد غدير خم هم جمعيتى ميليونى را جمع مى‏كند كه براى برگزاری همين مراسم، هزينه‏هاى سنگين انسانى پرداخت كرده‏اند.

مهمترين اعتراضات آقاى حسين الحوثى بعد از حمله نظامی آمريكا به عراق مطرح شد. در سال 2003 بعد از اشغال عراق توسط آمريكايى‏ها، اينها اعتراضات خودشان را رسمی و علنی مطرح کردند. آمريكا هم به بهانه فعال شدن القاعده در كشورهاى اسلامى از جمله يمن نيروهاى خودش را در منطقه نفوذ داده بود. مهمترين اعتراض آقاى حسين‏الحوثى اين بود كه چرا حكومت يمن اجازه داده است نيروهاى نظامى آمريكا در يمن مستقر شوند و استقلال و حاكميت سياسى آنها را زير سوال ببرند.

بعد استكبارستيزى، به ويژه مبارزه با صهيونيزم در اين جنبش بسيار چشمگير است. شهيد حسین الحوثى بحث قرآنى مفصلی را مطرح مى‏كند كه اساسا پيمان‏شكنان يهود در طول تاريخ بزرگترين ضربات را به اسلام زده‏اند و مى‏گويد: امروز هم همان پيمان‏شكنان در قالب صهيونيزم جلوه كرده‏اند. بنابراين، مبارزه با اينها كه به زبان انبياى الهى مورد لعنت قرار گرفتند، بايد جزء مهمترين شعارهاى ما باشد، به همین جهت هم حركتى را به عنوان حركت شعار راه مى‏اندازند. آقای حسین الحوثی معتقد بود نمازى كه بعد از آن مرگ بر اسرائيل گفته نشود و برائت از صهيونيزم نباشد، مورد رضایت و قبول خداوند نیست. همیشه بعد از نماز، فریادشان به اين شعارها بلند بود: الله اكبر، الموت لامريكا، الموت لاسرائيل، اللعنةعلى‏اليهود، النصر للاسلام

الان هم اگر در فيلم‏ها و عكسهايشان ببينيد، پرچم سفيدی به دست دارند كه اين شعارها روى آن نوشته شده و هميشه با خود در جنگ‏ها و حركت‏هاى نظامى حمل مى‏كنند.

اينها براى حكومت يمن خيلى سنگين بود. رابطه حکومت یمن با آمریکا رابطه محکمی است در همین جنگ ششم شاید کمتر از يك ماه پيش، یمن توافقنامه امنيتى و نظامى با آمريكا امضا كرد، آن هم به بهانه مبارزه با تروريسم و القاعده! ولى در حقيقت هدفشان محدود كردن اين جريان شيعى انقلابى در كشور يمن می باشد. آمریکا رسما در مبارزه با حوثی ها از حکومت یمن حمایت کرده است.

شهید حسین الحوثی طرفداران خود را به صنعا مى‏فرستاد تا در نماز جمعه رسمى پایتخت، بعد از اقامه نماز شعارهاى مرگ بر آمريكا، مرگ بر اسرائيل سر ‏دهند. تحمل چنین جنبش شجاع و صریحی، براى حكومت مركزى بسيار سنگين بود. در يكى از همين نماز جمعه‏ها، حدود هشتصد نفر از پيروان آقاى الحوثى بلند مى‏شوند و شعار مى‏دهند، در نتيجه حكومت به جهت محدود كردن آنان، تمامى آنان را دستگير مى‏كند.

راهبردهاى حكومت يمن براى سركوب جريان شيعى الحوثى
در مقابل حكومت يمن هم براى محاصره كردن اين جريان و ساكت كردن اين فریاد انقلابی راهکارهای مختلفی را تجربه کرد.

حكومت يمن فعاليت‏هاى متنوعى انجام داد، ولى نتوانست اينها را سركوب كند و به ناچار وارد فاز نظامى شد. تلاش حکومت برای تطمیع این جریان شکست خورد. حکومت یمن اهل سنت را عليه اين جريان تحريك كرد. بدين ترتيب كه نسبت به صحبت‏هاى آقاى الحوثى حساسيت‏زايى مذهبی ايجاد می كرد و حرفهايى كه جنبه اختصاصى شيعى داشت را خيلى جلوه می داد و ادعا می کرد جریان حوثی تهديدى براى اهل سنت يمن است! در اين زمينه وهابيت و جريان سلفى يمن هم آتش بیار معرکه بود.

در گام بعدی برخى قبايل يمن را برای مبارزه با جریان حوثی سازماندهی کرد. حتی برخی از پیروان زيديه و متاسفانه از تعدادی از علماى آنان بهره‏بردارى كرد. اينجاست كه اهمیبت خودسازى و بصيرت دينى روشن می شود. در شرایط فتنه است که نخبگان و خواص جامعه باید نقش هدایتگری خويش را ايفا كنند. شخصيتى با انديشه شيعى و نگاه انقلابى آمده است و يك تنه در مقابل حکومت یمن، نفوذ آمريكا و عربستان ايستادگی می کند ولی با کمال تأسف بعضى از علماى زيديه و حتى برخى از بزرگان گروه جوانان مومن با حکومت یمن علیه شهید حسین الحوثی همکاری کردند، بر ضد اين شهيد مجاهد امت اسلامى، بيانيه صادر كردند و او را منحرف خواندند!!

ولى ادبيات عاشورايى اين مجاهد فى‏سبيل‏الله در قلب جوانان جا باز کرده بود و دیگر فتواهاى علماى دربارى اسلام آمريكايى در جوانان يمن تاثيرگذار نبود. على رغم موضع‏گيرى‏هاى منفى عليه اين شخصيت، پيروانش روز به روز تقويت مى‏شدند.

جالب است وقتى پيروان آقاى حسين‏الحوثى را دستگير و زندانى مى‏كردند، برای شستشوی مغزی آنها از مهمترين و اثرگذارترين سخنرانان و نويسندگان كشورهاى عربى، استفاده مى‏كنند ولی بعد از هر سخنرانی، تنها پاسخی كه از پيروان حسين‏الحوثى مى‏شنيدند اين بود: «الموت لامريكا، الموت لاسرائيل، اللعنة على‏اليهود، النصر للاسلام» اينها مسير را پيدا كرده بودند و اين ناشى از قدرتى است كه خداوند در روح اين مرد بزرگ الهى و شاگرد مكتب خمينى(ره) قرار داده بود. نهايتا در سال 2004 على عبدالله صالح رئيس جمهور يمن، از آقاى حسين الحوثى براي برگزاری دیداری دعوت می كند. شهید حسین الحوثی این دعوت را نمی پذیرد. چون مشخص بود حکومت یمن قصد اجرای مطالبات جریان حوثی را نداشت و به خاطر اعتراضات آنها ارتباطات خود را با آمریکا قطع نمی کرد، این جلسه یا بیان تهديد حکومت بود يا تطميع و كسى كه راه شهادت را انتخاب كرده باشد در مقابل اين روش ها سرخم نمى‏كند.

نهايتا دولت يمن 18 شاخه نظامى را براى دستگيرى الحوثى مى‏فرستد و اينها را محاصره مى‏كنند، ولى آنها چند روز مقاومت جانانه مى‏كنند و دست آخر به شهادت مى‏رسند. البته شعله اندیشه های انقلابی شهید الحوثی با شهادتش خاموش نشد، بلکه اين شعله مقدس فروزانتر و آشکارتر گردید.

شش جنگ به وجود آمده در يمن، نه تنها جوانان مومن را از مقاومت خسته نكرد بلكه علاقمندى و باورشان را نسبت به انديشه‏هاى اين متفكر جهان اسلام عمیق تر کرده است.

حكومت يمن در جنگ اول صعده با وجود ضعف و اندك بودن اين گروه، نتوانست پيروز شود و نتوانست اين گروه را از بين ببرد، مسلما با افزايش توان اين گروه، در اين جنگ هيچ تأثيرى نخواهند پذيرفت.

جنگ ششم صعده
جنگى كه امروز در يمن اتفاق افتاده است، جنگ ششم صعده است. نكته قابل توجه اينكه در اين شش جنگ، اين حكومت يمن بوده که جنگ را شروع کرده است. به عبارت ديگر جنبش الحوثى، يك جنبش شورشى و متمرد علیه حكومت نيست.

برخلاف تهمت هایی که علیه آنها مطرح می کنند هیچ وقت قصد جدایی طلبی نداشته اند. بارها و بارها اعلام کرده اند حرکت نظامی ما فقط دفاعی است و اگر حکومت به ما حمله نظامی نکند ما انگیزی برای جنگ نداریم.

البته این گروه مسلح است، چون اساسا يمن كشورى نيست كه قانون منع خريد و فروش اسلحه داشته باشد و استان صعده به خاطر مرزى بودن به «سوق الاسلحه»(یعنی بازار اسلحه) معروف است. رسما در برخی بازارهای سلاح یمن اسلحه سنگین می فروشند. تقریبا تمام مردم یمن اسلحه های سبک را در منازل خود دارند. شاید یکی از سیاست های حکومت یمن برای مشغول کردن مردم به مسایل پیش پاافتاده همین مساله باشد. یمن کشوری با بافت قبیلگی است حکومت علاقمند است مردم درگیر نزاعهای مسلحانه قبیلگی باشند و چندان درگیر مسایل سیاسی نشوند ولی همین سیاست به ضرر حاکمیت یمن تمام شد چون باعث شد مخالفان حاکمیت مسلح شوند. طبيعى است كه اين گروه هم مى‏تواند اسلحه مورد نياز خودش را تامين كند. اين گروه مسلح در حالى به مبارزه ادامه مى‏دهد كه موضعى دفاعى دارد؛ چرا كه در هر شش جنگ، حكومت شروع كننده جنگ بود. نكته مهمتر اينكه در تمامى اين جنگ‏ها، باز هم این حكومت یمن است که درخواست آتش بس و مصالحه مى‏كند. اين نشان‏دهنده ضعف نظامی ارتش حكومت يمن در مقابل این گروه است.

وقتى در جنگ اخير به نتيجه نرسيدند، زمینه برای مصالحه آماده شده بود. جمهورى اسلامى ايران پيشقدم شد و قرار بود آقاى متكى وزير خارجه كشورمان به يمن برود تا قضيه را فيصله داده و بین طرفین مصالحه ایجاد شود. چون حدود سه ماه و اندى است كه اين جنگ(جنگ ششم) ادامه پیدا کرده.

ولى ناگهان دولت يمن اعلام مى‏كند كه وزارت خارجه یمن به دليل اشتغالات فراوان كارى، نمى‏تواند از وزیر خارجه ایران استقبال کند و در فرصت بعدی از ایشان دعوت خواهند کرد كه تا امروز هم این دعوت انجام نگرفته است. وزارت امور خارجه ایران رسما بار دیگر برای وساطت اعلام آمادگی کرد که دولت یمن با کمال وقاحت این اقدام انسانی و اسلامی ایران را رد کرد و گفت: مردم یمن نیازمند به وصی نیستند!!

از طرف دیگر همزمان با لغو سفر وزير خارجه كشورمان به يمن، دخالت نظامى عربستان سعودى شروع مى‏شود. داستان از این قرار است که عربستان به يمن پيغام مى‏دهد كه برای حل مشکل پاى ايران را به ميان نياور! عربستان به یمن تعهد می دهد با تکیه بر توان نظامى اش جریان حوثی را یک بار و برای همیشه ریشه کن خواهد كرد؛ ولى تا امروز كه بيش از ده روز از مداخله نظامى عربستان مى‏گذرد، شيعيان هنوز به مقاومت خويش ادامه داده و همزمان در دو جبهه مى‏جنگند. روزشمار این مقاومت دلیرانه را می توانید در سایت های جریان الحوثی به ویژه سایت المنبر نت و صعده آنلاین مشاهده کنید.

جنگی بین المللی
امروز فضاى رسانه‏هاى بين‏المللى علیه ایران از سه عنصر ترکیب یافته: ايران‏هراسى، شيعه‏هراسى و اسلام هراسى. غرب و همپيمانانش در كشورهاى عربى دست به دست هم داده‏اند و ايران را به عنوان اصلى‏ترين رهبر خط مقاومت اسلام و تشيع مورد هجمه قرار می دهند. هم احساسات مذهبى، هم احساسات قوميتي و هم احساسات دينى مردم جهان را عليه جمهورى اسلامى ايران تحريك مى‏كنند.

امروز عربستان و يمن شيعيان مظلوم این کشور را به عنوان قربانى ايران هراسى ذبح مى‏كنند تا ايران را متهم كنند كه به اينها تسليحات داده و مى‏خواهد در امور داخلى كشورهاى ديگر دخالت كند. هدفشان این است که برای امتیاز گرفتن در پرونده های بین المللی مانند مذاکرات انرژی هسته ای از ایران امتياز بگيرند.

يقينا ارتش يمن به تحريك عربستان سعودى و همچنين عربستان به دستور آمريكا در عرصه بین الملل این جنگ را شروع کرده اند. در اين موضوع شكى نيست.

متهم کردن ایران به آشوب نظامی در کشورهای اسلامی بی پایه و واهی است. اگر استراتژى ما اين بود كه از طريق نظامى در كشورهاى ديگر دخالت كنیم يا از طريق تسليحات نظامى شيعيان جنبش الحوثى را تقويت كنیم، تا به حال حوثی ها يمن و عربستان را يك جا تصرف كرده بودند.

مگر حزب‏الله لبنان نمى‏تواند كودتاى نظامى كند و يك شبه حكومت اين كشور را به دست بگيرد؟ وقتى آمریکا به بهانه تاسیس شرکت های امنیتی، مخالفين حزب‏الله را مسلح كرد و با قطع شبکه مخابراتی حزب الله بستر درگیری نظامی را فراهم کرد، حزب‏الله در مدت دو شبانه گروه های مخالف را خلع سلاح کرده اسلحه آنها را تحويل ارتش لبنان داد. آیا حزب الله توان ایجاد کودتای نظامی را نداشت؟ اساسا ايران قصد ندارد طرفدارانش را در كشورهای دیگر به مبارزه نظامى عليه حكومتهايشان ترغيب كند كه اگر چنين راهبردى داشت تا حالا خيلى از كشورها حكومتشان عوض شده بود. جمهورى اسلامى ايران طرفداران خود را به مشارکت در فرآيند سياسى و راهکارهای مسالمت آمیز تشویق می کند در عین حال این گروه ها هیچ کدام نمی پذیرند مورد تعدی و تجاوز قرار بگیرند. حكومت يمن هم به برای پوشش دادن به شکست ها و ضعف خود در مقابل اين جنبش، ايران را به دخالت در امور داخلی یمن متهم مى‏كند، در حالى كه همه مى‏دانند اين تهمت ها از اساس دروغ است.

حوثی ها شش سال است که با تمام محرومیت و استضعاف روى پاى خودشان ايستاده اند و مقاومت می کنند.

بنابراين، شعله‏ور شدن اين جنگ كه هميشه از طرف حكومت يمن بوده است، اهرمی جهت اعمال فشار سياسى عليه ايران و آتش تهيه ای براى جنگ سرد بين ايران و آمريكاست.

و اين مظلومان مخلص و مجاهد فى‏سبيل‏الله در حقيقت قربانيان اين توطئه زشت آمريكا و همدستانش در منطقه يمن و عربستان هستند.

آیا برای جنگ صعده پایانی هست؟

farvi — Tue, 26 Jan 2010 10:25:04 GMT

جنبش شیعیان یمن، در پنج سال گذشته، روند رو به رشدی داشته است. نگاهی گذرا به حوادث پنج سال گذشته نشان می دهد مقاومت شیعیان به رهبری عبدالملک الحوثی، از نظر کمی و کیفی وضعیت به مراتب بهتری نسبت به آغاز درگیری ها پیدا کرده است. از نظر جغرافیایی، جنگ اول تا سوم داخل استان صعده محدود بود ولی جنگ چهارم و پنجم به خارج از استان کشیده شد و در جنگ ششم از مرزهای یمن عبور کرد. عربستان سعودی وارد معرکه شده و نیروهایی از دیگر کشورهای عربی نیز عربستان را در این جنگ یاری می دهند. از نظر نیروی انسانی، یاران الحوثی در جنگ اول ۳۰۰ نفر، جنگ دوم حدود ۵۰۰ نفر، جنگ سوم حدود ۸۰۰ نفر، جنگ چهارم حدود ۲ هزار نفر، جنگ پنجم حدود ۱۰ هزار بودند و اکنون در جنگ ششم گفته می شود حداقل ۲۰ هزار نفر و حداکثر ۵۰ هزار نفر از جوانان شیعه، سازماندهی شده اند. تا به اینجا، رزمندگان مقاومت شیعی، مقتدرانه ایستادگی کرده اند. اکنون برای همه ثابت شده که حذف شدنی نیستند.

در حال حاضر جنگ صعده، ابعاد منطقه ای و بین المللی بخود گرفته چرا که امنیت عربستان سعودی و شبه جزیره، در معرض تهدید جدی واقع شده و چنانچه روند جنگ از سوی قدرتهای منطقه ای و بین المللی، مدیریت و کنترل نشود، هیچ بعید نیست در ادامه ماجرا، شاهد گسترش دامنه جنگ به کشورهای دیگر باشیم. بویژه آنکه امنیت شبه جزیره عربستان، با امنیت خلیج فارس و دریای سرخ و خلاصه منطقه خاورمیانه گره خورده است.

یاران الحوثی در دوماه اخیز موفق شده اند کنترل بیش از ۱۰۰ پایگاه نظامی ارتش در استان صعده را در دست گرفته و تمام سلاح و تجهیزات نظامی این‌ پایگاه‌ها را به غنیمت بگیرند. علاوه بر این، غنیمتهای بسیاری هم از سعودی ها بدست آورده اند (فیلم) و از نظر تسلیحاتی خیلی قوی تر از سالهای گذشته شده اند. لذا در صورت ادامه دار بودن جنگ در صعده، شیعیان توان مقاومت برای زمانهای طولانی را دارند.

هم اکنون، تلاشهایی از سوی برخی میانجیگران در حال انجام است. وساطت ها چه از سوی علما و شیوخ یمن و چه از سوی کشورهای دیگر همچون قطر، تاکنون بی ثمر و بی نتیجه بوده است. زیرا هدف سعودی و دولت یمن، نابودی و سرکوبی جنبش الحوثی بوده است و چنانچه دم از وساطت بزنند قصدشان این است به اهدافی که از طریق جنگ نرسیده اند بوسیله وساطت برسند. یعنی توقع دارند یاران الحوثی، بر سر میز مذاکره بنشینند و تعهد نمایند که سلاحهای خود را تحویل بدهند و پس از خلع سلاح، ارتش یمن با خیال راحت، همه آنها را دستگیر و زندانی کند و یا به قتل برساند. ماجرای نیرنگ در سوء استفاده از وساطت علما در جنگ اول را حتما شنیده اید که منجر به شهادت حسین بدرالدین الحوثی شد. و یا اعضای کمیته وساطت در جنگ چهارم و پنجم که هم اکنون در زندانهای صنعاء بسر می برند.

بگذریم از اینکه، در خاورمیانه همه توقع داشتند عربستان سعودی، میان دولت یمن و گروه الحوثی میانجیگری کند. اما سعودی ها نه تنها میانجیگری نکردند بلکه وساطت قطر را هم عقیم کردند. با حمله ارتش سعودی به استان صعده، برای همگان آشکار شد که کارفرما و سرمایه گذار اصلی جنگ علیه شیعیان، خود سعودی بوده است. اکنون ارباب به میدان آمده است. ارتش سعودی پس از سه هفته کارزاری که جز خواری و ذلت برایش نداشت، اکنون به دنبال مفری برای خروج آبرومندانه از این بحران خودساخته است. احتمالا در اخباری دروغین، بازپس گیری و یا پاکسازی کوهستانهای مرزی را اعلام خواهند کرد. به این خبر دقت کنید: (لینک خبر) و تکذیب خبر توسط دفتر الحوثی که می گوید در یکی دو روز گذشته هیچگونه حمله نظامی زمینی در منطقه از سوی سعودی ها انجام نشده است: (لینک خبر). احتمالا پس از این پیروزی توهمی، سعودی ها پایان جنگ را از سوی خود اعلام خواهند کرد. داستانی که علی عبدالله صالح در پنج دوره قبلی، پس از ناتوانی در مقابل یاران الحوثی، تکرار کرده است.

همه جریانهای سیاسی داخل و خارج یمن، بر این نکته تاکید دارند که جنگ، راه حل مناسبی برای پایان دادن به این بحران نیست. حتی عبدالملک الحوثی و سخنگویش در بیانیه های متعدد، اعلام کرده اند که برای گفتگو آمادگی دارند. این نشان می دهد علیرغم برتری شان در میدان نبرد، جنگ طلب نیستند. پرواضح است وساطتی که بدنبال خلع سلاح گروه الحوثی باشد باز هم به نتیجه نمی رسد. تنها راه پایان جنگ در صعده به رسمیت شناختن حقوق شیعیان زیدی توسط دولت یمن و اعطای آزادی های مذهبی و مدنی به آنان در مناطق خود می باشد. بدیهی است در فضایی آرام، شیعیان یمن با پشتوانه فکری و فرهنگی و برخورداری از میراث گرانقدر شیعی، مراحل رشد و بالندگی را به سرعت طی خواهند کرد. از طرفی تجربه شیعیان در ایران، لبنان و عراق، افقهای روشنی را پیش روی آنان قرار داده است. خصوصا آنکه شیعیان زیدی تجربه ۱۱ قرن حکومت را در این سرزمین پاک (البلد الطیب/سوره الاعراف آیه ۵۸) داشته اند.

خلاصه آنکه دوران انزوای شیعه در یمن به پایان رسیده و سادات و شیعیان یمن در مسیر رشد و تکامل قرار گرفته اند. جنگ یا صلح، نتیجه یکی است: حضور پرقدرت شیعه در جنوب شبه جزیره عربستان. هضم این واقعیت برای سعودی ها کمتر از مرگ نیست. این واقعیتی است که پذیرش آن برای همه از جمله دولت یمن غیرممکن است. اگر سعودی و دولت یمن، راه جنگ را در پیش بگیرند ناخواسته به تحقق این روند سرعت بیشتری می دهند و آینده سختی را برای خود ترسیم خواهند کرد.

محمود پيربداغي